Dag 26 Laos en Cambodja
Door: Eddy
Blijf op de hoogte en volg Eddy
06 November 2018 | Cambodja, Stœ̆ng Trêng
Dag 26 Overgang Laos naar Cambodja
Tja, Laos ligt inmiddels achter ons. We wilden vroeg aan de grens zijn en dus zaten we om 7 uur aan het ontbijt: fried rice and eggs plus nescafe koffie. Die combinatie namen we tot ons samen met de Franse familie, althans vader en moeder. We hebben elkaar nu zo vaak ontmoet, dat we adressen hebben uitgewisseld. Ze wonen in de Haute Savoi en verhuren hun benedenverdieping zowel in de zomer als in de winter. Ook zomers hebben we altijd gasten. Bergwandelen, mountainbiken, zo veel mogelijkheden, promootte hij zijn plek. Leuke plaats tussen Annecy en Geneve. Bij de grens kwamen we ze weer tegen. We leerden daar de principiële kant van zoonlief kennen. Bij het verlaten van Laos namelijk vragen de lokettisten 2 dollar voor een vertrekstempel. And that’s illegal, zei de zoon en weigerde te betalen. Tja dan duurt zo’n overgang lang. Wij waren beduidend minder principieel en zagen de 4 dollars in de zakken van de uniformen verdwijnen maar wel een stempel. Een half uurtje duurde de hele grensovergang en toen mochten we 50 kilometer stof happen. Wat een beroerde weg. Zie de foto's. Kan nooit gezond zijn daar dagelijks met een brommer over heen te rijden. Zonder lekke band, wat een wonder mag heten, kwamen we om half 1 aan in Stung Treng. Een uiterst levendige plaats, waar weer via de straat van alles verkocht wordt bij een temperatuur van 40 graden. Ook vis (levend) wordt vanaf de grond verkocht. Smakelijk? Kweenie. Levendig? Zekers. Ook het omwisselen van Laotiaanse kippen naar de valuta van Cambodja (Riel) gebeurt op de gekste plekken. Maar besodemieterd worden? Geen sprake van. Wat we zelf hadden berekend, bleek de werkelijkheid. Het papiergeld ligt in een grote glazen toonbank voor hert grijpen. Dat is nog eens wat anders dan zo’n officieel Grens Wissel Kantoor bij ons. Naast het marktgebeuren kent Stung Treng ook een supermoderne koffieshop. Heerlijk bij airco koffie gedronken. Daar zit ook geen Cambodjaan. De koffie bleek dan ook 2 dollar per kopje, maar genieten. Siep betaalde met 100 dollar. Uuuuuuuuuh, te groot. Meisje rent winkel uit, klimt op haar scooter en komt 5 minuten later weer aan racen. Met wisselgeld. Geld terug in twee valuta's. Veel dollars en de laatste restjes in Riels. 4000 Riel = 2,05 euro. Ja, het is even rekenen, nadat we net gewend waren aan de Laotiaanse kippen. Het is nu half 6 en we gaan op pad om te eten. Kom zo terug . Gegeten op de markt. Een grote kom waar allerlei groenten en vlees en kruiden in werden gelegd, aangevuld met soep met ballen en noedels en dit mit ’n hale grote slaif. Siep prefereerde alleen de soep met ballen en noedels. Hij heeft gelijk met die darmen van hem. Ik kom vanzelf aan de beurt met de risico's, die ik neem. We aten met echt keiharde muziek op de achtergrond en regelmatig bedelende kinderen aan tafel. Je ziet mensen om je heen ook halve kommen eten weggeven. Dit zagen we nooit in de beide andere landen. Morgen opnieuw een pokkeneind en dus veel stofhappen. We gaan naar CHHEAP, 86 kilometer. Op tijd weg. Voor het 40 graden wordt, moeten we er eigenlijk zijn. Kans op wifi schijnt daar klein te zijn…………
Tja, Laos ligt inmiddels achter ons. We wilden vroeg aan de grens zijn en dus zaten we om 7 uur aan het ontbijt: fried rice and eggs plus nescafe koffie. Die combinatie namen we tot ons samen met de Franse familie, althans vader en moeder. We hebben elkaar nu zo vaak ontmoet, dat we adressen hebben uitgewisseld. Ze wonen in de Haute Savoi en verhuren hun benedenverdieping zowel in de zomer als in de winter. Ook zomers hebben we altijd gasten. Bergwandelen, mountainbiken, zo veel mogelijkheden, promootte hij zijn plek. Leuke plaats tussen Annecy en Geneve. Bij de grens kwamen we ze weer tegen. We leerden daar de principiële kant van zoonlief kennen. Bij het verlaten van Laos namelijk vragen de lokettisten 2 dollar voor een vertrekstempel. And that’s illegal, zei de zoon en weigerde te betalen. Tja dan duurt zo’n overgang lang. Wij waren beduidend minder principieel en zagen de 4 dollars in de zakken van de uniformen verdwijnen maar wel een stempel. Een half uurtje duurde de hele grensovergang en toen mochten we 50 kilometer stof happen. Wat een beroerde weg. Zie de foto's. Kan nooit gezond zijn daar dagelijks met een brommer over heen te rijden. Zonder lekke band, wat een wonder mag heten, kwamen we om half 1 aan in Stung Treng. Een uiterst levendige plaats, waar weer via de straat van alles verkocht wordt bij een temperatuur van 40 graden. Ook vis (levend) wordt vanaf de grond verkocht. Smakelijk? Kweenie. Levendig? Zekers. Ook het omwisselen van Laotiaanse kippen naar de valuta van Cambodja (Riel) gebeurt op de gekste plekken. Maar besodemieterd worden? Geen sprake van. Wat we zelf hadden berekend, bleek de werkelijkheid. Het papiergeld ligt in een grote glazen toonbank voor hert grijpen. Dat is nog eens wat anders dan zo’n officieel Grens Wissel Kantoor bij ons. Naast het marktgebeuren kent Stung Treng ook een supermoderne koffieshop. Heerlijk bij airco koffie gedronken. Daar zit ook geen Cambodjaan. De koffie bleek dan ook 2 dollar per kopje, maar genieten. Siep betaalde met 100 dollar. Uuuuuuuuuh, te groot. Meisje rent winkel uit, klimt op haar scooter en komt 5 minuten later weer aan racen. Met wisselgeld. Geld terug in twee valuta's. Veel dollars en de laatste restjes in Riels. 4000 Riel = 2,05 euro. Ja, het is even rekenen, nadat we net gewend waren aan de Laotiaanse kippen. Het is nu half 6 en we gaan op pad om te eten. Kom zo terug . Gegeten op de markt. Een grote kom waar allerlei groenten en vlees en kruiden in werden gelegd, aangevuld met soep met ballen en noedels en dit mit ’n hale grote slaif. Siep prefereerde alleen de soep met ballen en noedels. Hij heeft gelijk met die darmen van hem. Ik kom vanzelf aan de beurt met de risico's, die ik neem. We aten met echt keiharde muziek op de achtergrond en regelmatig bedelende kinderen aan tafel. Je ziet mensen om je heen ook halve kommen eten weggeven. Dit zagen we nooit in de beide andere landen. Morgen opnieuw een pokkeneind en dus veel stofhappen. We gaan naar CHHEAP, 86 kilometer. Op tijd weg. Voor het 40 graden wordt, moeten we er eigenlijk zijn. Kans op wifi schijnt daar klein te zijn…………
-
06 November 2018 - 12:02
Rosa:
Mooie foto's en leuk geschreven Eddy! Het klinkt alsof zoonlief de grens niet overgekomen is, aangezien hij niet bij het ontbijt was. Hoe is het met hem afgelopen? ;) Succes morgen. -
06 November 2018 - 13:34
Jan Drenth:
Die Franse ouders met hun zoon doen me denken aan die documentaire over 'Kees', die autistische jongen waarvan de ouders voor hem zelfs een eigen huis in hun tuin gingen bouwen. Om zo'n fietsavontuur te ondernemen moet je natuurlijk ook wat bijzonder in elkaar zitten, om het maar zacht uit te drukken...
Zo is het toch vreemd, dat sommige mensen thuis met verve erelid van de milieu zijn, volledig in de stress schieten als iemand binnen gezichtsafstand (en daarbuiten) een sigaret opsteekt, in paniek raken bij het kleinste spoortje asbest en de deur platlopen bij de reformwinkel, dat diezelfde mensen geheel vrijwillig op de fiets gaan zitten en een paar stoflongen oplopen, waar geen Nilfisk tegenop kan...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
