Dag 25 Laos

Dag 25 LAOS
Ja het is zover. Het overkomt velen hier en je hoopt dat het aan jou voorbij gaat. Siep is de pineut. De hele avond en halve nacht gebruik moeten maken van het toilet. Ik zal jullie de details besparen, maar ik heb overwogen een eigen kamer te betrekken. Het licht was aan in de kamer, maar het bleef donker. Tja. Vanmorgen maar even wat langer blijven liggen en een niet al te moeilijke dag ervan maken. Pas om 9 uur vertrokken na een laatste bezoek aan de wc. We zouden naar de andere eilanden kunnen, maar in het kader van dicht bij de grens willen starten morgen en het willen bezoeken van de grootste watervallen ter wereld ( ik zie iedereen de wenkbrauwen fronsen)besloten wij in een bejaarden tempootje eerst maar eens naar de watervallen te fietsen, een kleine 25 km verderop. In het hokje bij een hele grote poort zat een jongeman te wachten. Hij schrok op uit zijn slaap. Op maandagochtend 2 parkeerkaartjes verkopen aan twee fietsers? We parkeren de fiets. Wij lopen naar het ticketoffice (om de watervallen heen is een park met restaurants gebouwd en natuurlijk een spirituele plek). De ticket man verkoopt mij 2 kaartjes en overhandigt mij de kassabonnen en wijst meteen naar het volgende loket 2 meter verderop. Daar ontvangt een meisje mijn kassabonnen en in ruil daarvoor krijg ik 2 echte tickets en zij wijst naar de ingang 2 meter verderop. Daar zit een meisje, die zorgvuldig onze kaartjes bestudeerd en er een stukje afscheurt. We mogen het park in. Kijk zo creëer je werkgelegenheid. Het bezoek was het allemaal meer dan waard. De Mekong worstelt zich hier op zeer spectaculaire wijze door en over rotspartijen en stukken jungle. Op een heel groot bord wordt aangetoond, dat deze waterval de allergrootste ter wereld is. De Niagara waterval staan bijv op de 9e plaats. Het is niet spectaculair hoog, maar in de volle breedte heeeeeeel breed en dat zal het criterium zijn geweest. Om 12 u was Siep gelukkig al weer zover, dat hij begon te mompelen over een lunch aan de rand van de watervallen. Met zorg zijn lunch uitgezocht. Rijst met kip en komkommer en natuurlijk cola. Siep drinkt cola als ik bier en daarvan moet een maag eens van streek raken. Tenslotte kun je met dat drankje allerlei vastgeroeste dingen losmaken. Dat lukt echt niet met bier. Ook zonde trouwens. Na enen op zoek naar een dichtstbijzijnd guesthouse. Gevonden op slechts 7 kilometer van de grens van Cambodja, zodat we morgen echt nog naar heel even in Laos zijn. En toeval bestaat niet, maar we komen in ons guesthouse voor de 3e keer onze Franse fietser met zijn ouders tegen. Zij bezoeken deze middag de watervallen en kunnen dan vanavond gezellig samen met ons eten. En dat hebben we gedaan. Eerst langdurig gekletst met alleen de zoon maar vlak voor het eten schoven ook pap en mam aan. Het favoriete land van de fietsende zoon blijkt India te zijn. Zo mooi, zo hartelijk, zo druk ook, en een prima fietsland. Je kunt er alleen niet kamperen. Hij had het een paar keer geprobeerd, maar ’s avonds kreeg hij iedere keer bezoek van veel mensen die in de bekende zithouding hem alleen maar aankeken. En daar werd ik knap zenuwachtig van, zei hij. Wellicht komen we elkaar nog in Seam Reap , Cambodja tegen, want ook die plek staat op hun planning. Vanaf morgenvroeg 7 u kunnen we ontbijten. Om 8 u aan de grens. Iedereen nog fris, zijn we er zo over……………..